Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/8439 K.2010/9903

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği, sanığın yokluğunda verilen hükrne ilişkin temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine "tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren" denilmek suretiyle bu hususta duraksamaya neden olunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların irdelenmesi gerektiği gözetilmeden yasal hiçbir gerekçe gösterilmeden takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca c bendinde sayılan haklardan sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,