Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/9390 K.2010/7798

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, temel ceza belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmünün 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu; tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı;

yine, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar ve koşullar taşıdığı gözetilerek, her iki yasanın bütün halinde uygulanıp lehe yasa belirlendikten sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş üst C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 2.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.