KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2009/11939 E., 2011/6041 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Sanık ...'ın hükümlülüğüne ve ertelemeye; sanıklar Cevdet ve Hasan Hüseyin'in beraatlerine
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Dosyadaki bilgi ve belgelerden sanıkların el attığı yerin mera olduğunu 2001 yılında öğrendikten sonra bu yere el atmaya son verdikleri anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında;
sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak;
yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE),
2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca koşulların varlığı halinde anılan yasanın 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile yapılan değişiklik de gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemece değerlendirme yapılması zorunluluğu;
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2009/11939, K. 2011/6041, 7 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama