Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/18522 K.2012/1293

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1) 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinde belirtilen failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle takdiri indirimin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinde kısa süreli hapis cezasının "suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresince duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre" adli para cezasına çevrileceği 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinde de "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması" halinde hapis cezasının ertelenebileceği hükmünün düzenlenmiş olması karşısında, bu hususlar irdelenip ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği hususu da gözönüne alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile cezanın paraya, diğer tedbirlere çevrilmesine ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,