Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/556 K.2011/11108

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca, "somut olayda suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki" şeklinde sayılan cezanın bireyselleştirme ölçütlerinden birine veya bir kaçına dayanılarak, TCK.nun 3/1. madde ve fıkrasında yer alan orantılılık ilkesi de gözetilmek suretiyle ceza tayini yoluna gidilmesi gerekirken, sanık hakkında "aynı suçtan mükerrir olması da dikkate alınarak takdiren ve teşdiden" denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK.nun 58/6-7 madde ve fıkraları uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas alınan mahkumiyetin karar yerinde gösterilmemesi,

3-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- TCK.nun 63. maddesi gereğince sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmemesi,