Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/8773 K.2011/783

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yeralan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasından tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, maddi hata yapılarak 53. madde yerine 51. madde yazılması ve 53/3. madde ve fıkrası gereğince sanığın 53/1-c madde ve bendinde sayılan haklardan sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca verilen temel ve sonuç adli para cezasının 450 Türk Lirasına indirilmesi ve hükümden "sanık hakkında TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak,