Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/8945 K.2011/13193

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında “kasten yaralama” suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

2- C.Savcısının ve sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

5237 sayılı TCK.nun 7/2. madde ve fıkrasında “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü karşısında.

765 sayılı TCK.nun lehe olduğunun belirlenmesi halinde 81. maddesinin de uygulanmasının gerekeceği, 5237 sayılı TCK.nun lehe olması halinde ise suç tarihi gözetildiğinde infaz kurumu olarak düzenlenen tekerrür hükmünün uygulanamayacağı da gözetilerek suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sonradan yürürlüğe giren Yasalarla uygulama yapılıp karşılaştırılmak suretiyle lehe yasanın tesbiti gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,