Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/11119 K.2011/12596

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine ve müsadereye dair (HINIS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2010 gün ve 2004/45 esas, 2010/42 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı olarak yapılmasının talep olunması üzerine dosya, Yargıtay C.

Başsavcılığının 12.07.2010 tarihli onama istekli tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldığından tayin olunan 02.11.2011 günü, C.Savcısı ... hazır olduğu halde duruşma salonunda oturum açılarak, sanık müdafiinin savunmasını yapmasından sonra kararın tefhimi için duruşmanın bırakıldığı 16.11.2011 günü celse açılmış dava evrakı incelenerek gereği görüşülüp sanık müdafiinin yüzüne karşı aşağıdaki hüküm tefhim olunmuştur.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinde düzenlenen kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasının, aynı yasanın 11. maddesinde "cürümlere mahsus cezalar" başlığı altında ve 30.06.1995 tarih 1993/1-1995/1 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da yinelendiği üzere bir ceza olarak düzenlendiği ve yine aynı yasanın 41/2. madde ve fıkrası uyarınca bu cezanın "asıl cezanın icrası müddetince devam etmekle beraber cezanın ikmal edildiği veya sakit olduğu günden" başlayacağının belirtildiği.

5237 sayılı TCK.nun "belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma" başlıklı 53. maddesinde düzenlenen ve 45. maddesinde bir ceza olarak belirlenmeyen güvenlik tedbirlerinin, "mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" devam edeceğinin öngörülmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31. maddesine göre lehe bulunduğu gözetilerek buna göre bütünüyle sanık lehine olan 5237 sayılı TCK.nun 62 ve 54. maddeleri uyarınca takdiri indirim ve müsadereye karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 08.04.2004 olan suç tarihi itibariyle temel para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 440 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "765 sayılı TCK.nun 59 ile 6136 sayılı Yasanın 12/son maddeleri" ibareleri çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 62 ile 54. maddeleri" ibarelerinin ilavesi ve sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 12/2. maddesi ile tayin olunan 450 liranın 440 TL'ye, 12/4. maddesi ile verilen 675 TL'nin 660 TL'ye,