Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/11317 K.2012/18561

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP sisteminde mevcut olup değiştirilme olanağının bulunmaması ve Ceza Genel Kurulunun 17.04.2012 gün, 2012/2-299 esas sayılı kararı gözetildiğinde, sanık savunmasının da alındığı kısa karardaki üye hakim imzası eksikliğinin mahallinde giderilmesi olanaklı görülmüştür.

1- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın, 11.11.2008 tarihli mahkemeye hitaben yazdığı dilekçesinde; lehe yasanın uygulanmasını, 13.04.2009 günlü dilekçesinde de CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasını talep etmesi ve isteminin temyiz niteliğinde olması halinde dahi yüzüne karşı 13.03.2008 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 11.11.2008 tarihinde temyiz ettiği cihetle sanığın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suça konu sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “Merkez Bankası koleksiyonunda saklanmak üzere” T.C.Merkez Bankasına gönderilmesine denilmesi,

c- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,