Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/11370 K.2012/10302

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca doğrudan tayini yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanık aleyhine olan 5728 sayılı Yasanın 156. maddesiyle değişik 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca birim gün sayısı üzerinden tayini,

2- Sanığa verilen gün adli para cezası paraya çevrilirken ve taksitlendirilirken, dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,