Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/12921 K.2012/10269

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 12.06.2008 tarihli oturumdaki “ben 2005 yılının 8. ayında ölçtürdüm; ondan sonra da suça konu yeri kullanmadım, terk ettim” şeklindeki savunması karşısında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan (1) no.lu bozma düşüncesine katılınmamış; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “Ağustos 2005” yerine “29.1.2007” olarak yanlış yazılması,

2. Sanığın “kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu pişmanlığı" olumlu değerlendirilerek, temel cezalar tayin edilirken ve 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı adli para cezası belirlenirken alt sınırlardan uygulama yapılmasına karşın, aynı yasanın 62. ve 50/1. maddelerinin uygulanmalarına yer olmadığına karar verilirken aynı hususların olumsuz değerlendirilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3. 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca sanığın, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği ve buna göre tekrar suç işleyip işlemeyeceği hususları değerlendirilmeden, “geçmiş sabıkalı kişiliği, suç işleme konusundaki temayülü” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4. TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,