Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/12993 K.2011/776

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, temyiz usulünün gösterilmediği, bu nedenle sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 21.1.2008 günlü, 2005/388 esas, 2007/118 sayılı ek karar kaldırılarak, esas hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinde belirtilen failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar tartışılmadan yetersiz gerekçeyle takdiri indirimin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, aynı maddenin 3. fıkrasına aykırılık yapılması,