KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/13742 E., 2012/34002 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyizin kapsamına göre sanık ... hakkındaki hükme hasren yapılan incelemede;
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin suçun sübutuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza, suçun işleniş biçimi, gelişimi gerekçe gösterilerek asgari hadden tayin olunduğu halde, adli para cezasının tayininde farklı bir gerekçe gösterilmeksizin asgari hadden uzaklaşılarak çelişkiye neden olunması ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlar, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanığa hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 10 günün 5 güne, bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu bulunan 200 TL'nin 80 TL'ye indirilmesi" hükümden "5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin" bölüm çıkarılarak yerine,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/13742, K. 2012/34002, 13 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama