Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/14006 K.2012/9851

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, ne şekilde temyize başvurulabileceği ve temyiz süresinin kararda gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Gerekçeli karar başlığında sanığın adının nüfus kaydına aykırı olarak “Gücel” yerine “Yücel” yazılması,

2- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması sureti ile CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- Emanet numarasının “2008/1510” yerine “ 2008/150” olarak gösterilmesi,

4- Hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

6- Sanığın adli sicil kaydında mevcut geçmiş mahkumiyetine ilişkin ilam getirtilip, ceza kararnamesi ile verilip verilmediği, silinme koşullarının oluşup oluşmadığı tesbit olunarak sonucuna göre kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılarak CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,