Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/14556 K.2011/2414

Gereği görüşülüp düşünüldü: 5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, kanun yolu, mercii ve başvuru şeklinin kararda gösterilmediği, bu nedenle sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır” ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükümleri uyarınca.

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek; yine 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre lehe koşullar ve seçenek yaptırımlar taşıdığı gözönüne alınıp, ayrıca silahla yaralamaya teşebbüs suçundan verilecek cezadan 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesine göre dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilebileceği de gözetilerek,