Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/14877 K.2012/17402

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’ın yokluğunda verilerek 01.12.2008 tarihinde tebliğ edilen kararın sanık müdafii tarafından 12.12.2008 tarihinde temyiz edildiği, temyiz süresinin son günü olan 08.12.2008’in resmi tatil gününe rastlaması ve resmi tatilin 11.11.2008 günü sona ermesi karşısında; sanık müdafiinin temyizi 5271 sayılı Yasanın 39/4. madde ve fıkrası hükmü uyarınca süresinde kabul edilip temyiz isteminin reddine ilişkin yerel mahkemenin 22.12.2008 günlü ek kararı kaldırılarak esas hükme ilişkin olarak her iki sanık yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Her iki sanığın adli sicil kaydında yer alan ve her iki sanık bakımından en ağır cezayı öngören Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/94 esas, 2004/225 karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde tekerrüre esas alınan hükümlülüğün karar yerinde gösterilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkındaki hükümlerin mükerrirlere özgü infaz rejimine ilişkin bölümlerine "Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/94 esas, 2004/225 karar sayılı ilamı gereğince" ibaresi eklenmek ve hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından,