KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/16326 E., 2012/13124 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,
a- Dairemizin yerleşik ve süreklilik gösteren uygulamalarına göre 22 adet sustalı bıçağın sayısal vehamet boyutlarında olmadığı, bıçak sayısı nedeniyle 6136 sayılı Yasanın 15/1 madde ve fıkrası uyarınca uygulama yapılırken asgari haddin üzerinde ceza tayin edilmesi yerine, 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası ile mukayese edilerek sanığa hapis cezası yanında tayin edilecek adli para cezasının 450 TL yerine 50 birim gün üzerinden 1000 TL adli para cezası tayini,
b- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen temel adli para cezasının 450 TL'sine indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/16326, K. 2012/13124, 18 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama