Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/16414 K.2012/17398

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kabul ve uygulama göre; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 174/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza yanında adli para cezasına hükmolunmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Oluşa, polis kriminal laboratuvarı tarafından düzenlenen rapora ve tüm dosya kapsamına göre, suçta kullanılan patlayıcı maddenin önemsiz tür ve miktarda kabul edilip edilemeyeceği hususu tartışılarak 5237 sayılı TCK.nun 174/3. madde ve fıkrasının uygulanması ihtimalinin gözetilmemesi,

2- Uygulamaya göre de; TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,