KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/2177 E., 2012/4214 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin karar başlığına ve bu sürelerin mahsubuna ilişkin hüküm fıkrasının gerekçeli kararın hüküm kısmına mahallin- de eklenmesi olanaklı görülmüştür.
Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Adli emanetin 2007/2621, 2641 ve 2653 sıralarında kayıtlı eşyalar hakkında karar verilmemesi,
3- Mağdurun davaya müdahil olarak katılmadığı ve vekilinin de bulunma- dığı gözetilmeden, lehine vekalet ücretine hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı
CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek;
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/2177, K. 2012/4214, 15 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama