Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/6800 K.2012/3365

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: 1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasından tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında bulunan sabıkalarından tekerrüre esas alınan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2002/238-109 sayılı kararına konu suçun işlendiği tarihte sanığın 18 yaşından küçük olması nedeniyle TCK.nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak; adli sicil kaydında yer alan İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2003 gün 2003/484-1099 sayılı ilamının tekerrüre esas alınabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık

hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen para cezasının 450 Türk Lirası adli para cezası olarak belirlenmesi, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "sabıkalarının en ağırı olan" sözcüklerinden sonra "İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2003 gün, 2003/484 esas, 2003/1099 karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak" ibaresinin eklenmesi,