Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/7035 K.2012/16513

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 5728 sayılı Yasanın 156. maddesiyle yapılan değişiklik gereğince birim gün sayısı üzerinden ve en az 30 gün üzerinden tayin edileceğinin ve TCK.nun 52/2. maddesine göre de günlüğünün en az 20 TL’den çevrilebileceğinin anlaşılması karşısında, temel adli para cezasına ilişkin uygulama lehe olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

Sanığın, 03.10.2008 günü saat 12.30 sıralarında, aralarında daha önceden husumet bulunduğu anlaşılan müştekinin işyeri olan kahvehaneye doğru ateş etmesi eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın, “6136 sayılı Yasaya aykırılık” suçundan ve “genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanığın, “mala zarar verme” suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın müştekiye ait kahvehanenin camlarına silahla ateş ederek zarar vermesi eyleminde, silahın 5237 sayılı TCK.nun 152/2-a maddesinde belirtilen yakıcı veya patlayıcı madde olmadığı gözetilmeden anılan fıkra hükmü ile ceza artırımı yapılması,