Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/10894 K.2012/39387

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükmü bir bütün olup, hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına ilişkin bölüm hükümden ayrılıp CMK.nun 231. maddesine yanlış anlam verilerek para cezası yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması nedeniyle sanık hakkında tayin edilen hapis cezası ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Ortak ikametgahlarında 2 adet tabanca ile 322 adet değişik çapta mermi bulunduran sanıkların eylemlerinin 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturacağı ve asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayini gerekeceği gözetilmeden, sanıklar hakkında aynı yasanın 13/2. madde ve fıkrası ile hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

3- Takdiri indirim uygulaması sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,