Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/11875 K.2012/37603

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına dair ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesine göre temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın

yanında tayin edilen para cezasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak sanığın hapis cezası yanında 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca bir kat artırımla 900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,