Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/12659 K.2011/16109

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK.nun 62. maddesine göre indirim yapılırken neticeden 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunması sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında tayin olunan gün adli para cezaları adli para cezasına çevrilirken bir gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden her iki sanık hakkında da yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

sanıklar hakkında ayrı ayrı kurulan hükmün gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği kısmına "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin ilavesi suretiyle ve sanık ... ve Murat hakkında ayrı ayrı kurulan hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,