Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/13259 K.2012/36366

Gereği görüşülüp düşünüldü: I- Sanık savunmasında taşınmazı aldığı haliyle kullandığını beyan etmesi, dinlenen tanıkların beyanlarının sanığın savunmasını doğrulaması ve tecavüz edilen yerin miktarının azlığı da dikkate alınarak suça konu yerin kadastro tarihi de araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de

1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan gün adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,