Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/16947 K.2012/34115

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile 6136 sayılı Yasada yapılan değişiklik gözetilerek temel ceza belirlenirken adli para cezasının 30 tam günden az olamayacağı gözetilmeden, 25 tam gün karşılığı 500 TL olarak belirlenmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdura ait iş yerinde kavga ettikten sonra gidip suça konu tabancayı alarak diğer sanık ...'la birlikte mağdurun işyerine gelerek sanığın kullandığı motorsikkette bulunan diğer sanığın işyerine ateş ettiği olayda; eylemin, belli bir şahsa yönelik olması nedeniyle silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması suretiyle noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

15237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2Müsadere kararı verilirken 2009/426 olan adli emanet numarasının 2000/426 olarak yazılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,