Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/17584 K.2013/20592

- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında fuhuşa teşvik ve göçmen kaçakçılığı suçlarından hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK.nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçeli olması ve gerekçede, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirmesinin yapılması gerekmekte olup; suç işlemek amcacıyla örgüt kurma, yönetme ve örgüte üye olma suçlarından dolayı açılan kamu davaları ile ilgili olarak sanıkların hukuki durumları tayin ve takdir edildikten ve buna bağlı olarak,

''suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve insan ticareti'' suçlarından dolayı verilmiş olan iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değer- lendirilmesine ilişkin mahkeme kararlarına dayanılarak saptanan telefon görüşmelerine ilişkin tutanakların hukuken geçerli kanıt niteliğinde olup olamayacakları belirlendikten sonra,

sanıklardan her birinin, hangi mağdureye yönelik hangi eylemlerinden dolayı mahkumiyetine karar verildiği hususu, denetime elverişli bir şekilde ve kanıtlarıyla birlikte gerekçede gösterilmek suretiyle fuhuş ve göçmen kaçakçılığı suçlarından hüküm kurulması gerekirken, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- TCK.nun 227/6. ve 79/2. (6008 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 79/3.) maddelerinin uygulanabilmesi için, sanıkların TCK.nun 220. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmiş olmasının gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapıl- ması,

b- TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonrasında adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının 5 gün yerine 6 gün olarak belirlenmesi sonucunda sanıklar hakkında fazla adli para cezaları tayini,