Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/2324 K.2011/3190

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın hüküm fıkrasının CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. madde ve fıkra hükümlerine aykırı olduğunun anlaşılması karşısında, sanık temyizi süresinde kabul edilerek yerel mahkemenin sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 03.06.2008 gün ve 2007/188-2008/164 sayılı ek kararı ortadan kaldırılarak hükmün esasına ilişkin yapılan incelemede:

1- Mahallinde yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi, tanıklar ve teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak hali ve taşlık vasfında olduğu belirtilen suça konu yerin köylünün ortak kullanımında olup olmadığı tesbit edilerek ve hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun zarar doğurmaya elverişli bir suç olduğu gözetilerek, olay nedeniyle kamu zararı saptandıktan ve zararın giderilmesi koşulu yerine getirildikten sonra, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları da gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, bu biçimde bir araştırma yapılmadan ve sanıktan talep edilmiş herhangi bir zarar tazmininin de bulunmadığı gözetilmeden "sanığın kamu zararını ödemediği" şeklindeki soyut ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,