KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2011/2336 E., 2012/16332 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz ve imar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- İmar kirliliğine neden olma suçundan hükümlülüğüne; hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununa muhalefetten açılan ancak mahkemece belirlenen vasfıyla meraya tecavüz suçundan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin reddiyle Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
2- Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;
Mahallinde yapılan keşifden sonra teknik bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin belediye mücavir alanı sınırları içerisinde kaldığının belirtilmesi ve TCK.nun 184/4. maddesinin; "üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, özel imar rejimine tabi yerler veya belediye sınırının dışında ancak mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması karşısında, inşaat bilirkişisi marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak yapılan yerin niteliği ve yapım tarihi belirlendikten sonra,
ilgili belediye başkanlığından, suça konu yerin belediye mücavir alanı içinde, özel imar rejimine ait yerlerden ve belediye sınırları içinde kalıp kalmadığının sorulup tam olarak tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2011/2336, K. 2012/16332, 14 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama