Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/2625 K.2012/17712

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine göre temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

2- Tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün 03.06.2005 tarihinde infaz edilmesi ve inceleme konusu suçun işlendiği 25.07.2008 tarihine kadar TCK.nun 58. maddesinin 2/b fıkrasında yazılı 3 yıllık sürenin geçmesi ve sanığa tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen para cezasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak sanığın 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,