Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/3281 K.2012/15388

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1) Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde, öncelikle uygulanmalı, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümleri değerlendirilmelidir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet hükmünün tedbire çevrildiği gerekçesiyle, CMK.nun 231/6. maddesindeki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olma- dığına karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 18. maddesinde yazılı zorla çalıştırma yasağı ve 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesinde, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırıma karar verilmesi için sanığın gönüllü olması koşulu gözetilerek sanığın rızası alındıktan sonra Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünce belirlenen yerlerde gönüllü çalışmaya karar verilebileceği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirinin hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu gözetilmeden, hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilen sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,