Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/3289 K.2012/15395

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- TCK.nun 62. ve 50. madde uygulamalarında sanığın yargılama sürecindeki davranışları ve kişiliği olumlu görülüp, pişmanlığı kabul edildikten sonra yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlık duymayarak tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumsuz kanaatin oluştuğu belirtilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması,