Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/5333 K.2012/21371

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da be- lirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakıl- ması” müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde öncelikle uygulanacak, koşulların bu- lunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişisel- leştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanması değerlendirilecektir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygu- lanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı ceza 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi gereğince para cezasına çevrildiğinden CMK.nun 231. madde- sinin sanık lehine uygulanamayacağından söz edilerek CMK.nun 231/6. madde ve fıkra- sındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,