Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/878 K.2012/27083

-Sanık ...'ın yaralamaya teşebüs suçundan hükümlülüklerine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında "6136 sayılı Yasaya aykırılık" ve sanık ... hakkında "kasten yaralamaya teşebbüs" suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde:

Sanık ... hakkında "kasten yaralamaya teşebbüs" suçundan kurulan hükümde sonuç ceza miktarının doğru belirlenmiş olması karşısında, takdiri indirimden sonra gün para cezasının 3 ay 22 gün yerine 3 ay 12 gün olarak yazılmasının sonraki uygulamalar karşısında mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, yagılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözetip, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunu da irdeleyerek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden,

tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanık ... hakkında "6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçundan kurulan hükümde hükmolunan cezanın sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infazda gözönünde bulundurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmünlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında "kasten yaralama" suçundan kurulan hükmün temyizine gelince

Hüküm fıkrasındaki uygulama gerekçesine göre kararda gösterilmeyen cezanın artırımına ilişkin yasa maddesinin TCK.nun 87/3. madde ve fıkrası olarak mahallinde mahkemesince karara eklenmesi mümkün görülmüş, kararda mağdurdaki kemik kırığının birden fazla olması nedeniyle hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) olduğunu belirterek, takdirde zaafiyete düşmeden üst sınırdan artırım yapan mahkemenin takdirinden bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki gerekçe gösterilmeden üst sınırdan artırım yapıldığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,