Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/11494 K.2012/34951

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL olması gerektiği gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 15/1. maddesi uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla para cezası tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesinde, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırıma karar verilmesi için sanığın gönüllü olması koşulu gözetilerek sanığın rızası alındıktan sonra Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünce belirlenen yerlerde gönüllü çalışmaya karar verilebileceği nazara alınmadan ve sanığın rızası sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Taşınması ve bulundurulmasının bizzat suç olduğu adli emanetin 2007/127 sırasında kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmemesi,

4- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında tayin edilen ve TCK.nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim sonucu 20 gün olarak belirlenen temel gün adli para cezasının, TCK.nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilirken, temel günün 20 gün olarak alınması gerekirken 25 gün alınıp ve 25 günden hesaplanarak sanığın 400 TL adli para cezası yerine, 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,