Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/13464 K.2012/18952

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasının "adli para cezasının ödenmesi için, hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verilebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verilebileceği" hükmü karşısında, bunlardan ancak birinin uygulanabileceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; suçta kullanılan aracın kayıt maliki tarafından haricen satıldığının beyan edilmesi ve sanığın da haricen satın aldığını beyan etmesi karşısında, tebliğmadeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,