Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/16365 K.2013/12201

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurun işyerinde aşçı olarak çalışan sanığın, mağdura ait kredi kartını mağdurun işyerinde bulunan ceketinin cebinden almak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin, TCK.nun 142/1-b madde ve fıkrasına uyar nitelikte olup olmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza suçun işlenişindeki özellikler gerekçe gösterilerek alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,