Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/18722 K.2013/9632

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Duruşmadaki hal ve davranışları olumlu kabul edilerek hakkında TCK.nun 62. maddesi uygulanan adli sicil kaydına göre engel hali bulunmayan sanık hakkında öncelikle; kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususu irdelenip 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde değerlendirme yapılması,

uygulanmamasına karar verildiği takdirde, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler değerlendirilerek TCK.nun 50. maddesinin ve daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan sanığın, suç işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenerek aynı yasanın 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK.nun 231 ve Türk Ceza Kanununun 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından,

vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,