Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/19644 K.2013/3250

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar başlığında suçun işlendiği zaman dilimi gösterilmemiş ise de, bu hususun mahallinde karara ilavesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, kanun yolu bildirimi- nin usule uygun yapılmadığına, cezanın ertelenmediğine, para cezası veya başka bir tedbirlere çevrilmediğine, CMK.nun 231. maddesinin gerekçeli kararda tartışılmadığına, adli kontrol kararının geri alınmasına karar verilmesine, gerekçeli kararda suç yerinin açık ve net olarak gösterilmemesine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,