Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/23418 K.2013/15576

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun hukuki niteliğinin değişmemesi, tekerrürün 5237 sayılı TCK.nda cezayı artırıcı bir hüküm olarak kabul edilmeyip infaz hükmü olarak düzenlenmiş olması ve sanığın sabıkasının ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmayıp sanık tarafından bilinmesi, ayrıca bu hususta herhangi bir itirazın da bulunmaması sebebi ile ve suça konu bıçağın akıbeti hakkında zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,