Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/23870 K.2013/25575

Gereği görüşülüp düşünüldü: TCK.nun 44. maddesi gözetildiğinde, sanığın görevli memurları silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK.nun 265. maddesi ile ceza- landırılmasına karar verilmesi ve ayrıca birden fazla görevliye direnme nedeniyle TCK.nun 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve tak-

dirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, lehe hükümle- rin uygulanmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazı- lı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hiz- mette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkiler- den ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerek- tiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı