Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/23944 K.2013/15196

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmazı iş makinası ile çalışma yaparak yol haline getirmek suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de, 5841 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikle gözetilip, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek mahallinde keşif yapılıp taşınmazın vasfı da belirlendikten sonra öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre köy tüzel kişiliği davadan haberdar edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin hukuki kesintinin oluştuğu ''14.05.2010'' iddianame tarihi olacağının gözetilmemesi,

b- Mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

c- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,