Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/25747 K.2013/9659

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 03.01.2011 tarihinde, tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; mahkemece temyiz isteminin reddine ilişkin 26.07.2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararının kesin nitelikte para cezasından ibaret bulunduğu ve CMUK.nun 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,