Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/27906 K.2013/1047

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesi- nin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında;

I- Aynı mevki ile ilgili olarak sanık hakkında 27.03.2007 tarihli iddianame ile açılan dava sonucu verilen beraat kararı ve bu beraat kararının gerekçesi dikkate alınarak, bu dava dosyası da getirtilip incelenerek suça konu yerin niteliği, kullanım biçimi ve öteden beri köylünün ne şekilde kullandığının yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi, tanık ve teknik bilirkişi marifetiyle tekrar keşif yapılarak kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesisi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

2- Sanık hakkında erteli hapis cezasının infazı hususunda mahkemesine bildirimde bulunulması yerine, aynen infazına karar verilmesi,

3- Sanığın köylünün kullanımındaki yolaka tecavüz etmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunma- bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,