Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/2837 K.2013/5385

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükmün, 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca (REDDİNE),

26136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Ceza Genel Kurulu'nun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, CMUK.nun 231/7. maddesi uyarınca mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde öncelikle uygulanmak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanması değerlendirilmelidir.

Somut olayda da; öncelikle daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrildiğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,