Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/29286 K.2013/9390

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin suç vasfına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında temel hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesine karşın, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan gün birim sayısının asgari haddin üzerinde tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, altsoyu dışındaki hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 600'er gün adli para cezasının 500'er güne,

TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 500'er gün adli para cezasının 416'şar güne ve aynı yasanın 52. maddesi uyarın- uyarınca tayin olunan 10.000'er lira adli para cezasının 8.320'şer liraya indirilmesi ve hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,