Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/2990 K.2013/18630

- Sanık ... hakkında parrada sahtecilik suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü: Hükmolunan hapis cezasının süresine göre, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Dosya üzerinde yapılan incelemede;

Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2012 gün, 2012/2-299 esas sayılı kararına göre ve bu hususta bir itiraz bulunmaması karşısında, gerekçeli kararın son sayfası hariç 9 sayfası ile 18.04.2006 tarihli duruşma zaptının 1 ve 2. sayfalarında üye hakimlerin imza eksikliğinin mahallinde giderilmesi mümkün görüldüğünden, tebliğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz ince- lemesinde

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması usul ve yasaya uygun olduğundan tebliğnamede yer alan 3 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, parada sahtecilik suçunda hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine karşın, adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Müsaderesine karar verilen sahte paraların, 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi ile "Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,

1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak ve hükmün müsadereye ilişkin kısmına "müsaderesine karar verilen sahte paraların, 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi ile Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre T.C.

Merkez Bankasına gönderilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),