KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/29962 E., 2013/23707 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında katılan ... ve mağdur ...'a karşı işlediği banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;
Sanık hakkında TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezaları yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan; sanık müdafiinin ise, sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),
II- Sanığın mağdur ... karşı işlediği banka veya kredi kartının kötüye kullanılmasına teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik incelemede; 1- Olay günü ATM'den para çekme amacıyla gelen mağdura ait banka kartını, kurduğu özel düzenek sayesinde ele geçirmeye çalışırken mağdurun kartını çıkartmaya çalıştığı sırada olay yerine gelen polislerin ATM'nin düzenek kurulan bölümünü
açarak mağdura kartını iade etmeleri şeklinde gelişen sanığın eyleminin sadece hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturacağı, kartın sanık tarafından ele geçirilmemesi nedeniyle kullanılma ve kullanılmasına teşebbüsün olanaklı bulunmadığı cihetle suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanıktan ele geçirilen ve bu davanın konusu olmayan değişik kişilere ait banka ve kredi kartlarıyla ilgili işlem yapılıp yapılmadığı araştırılmadan ve dava konusu suçla bağlantısı da saptanmadan yazılı biçimde zoralım kararı verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/29962, K. 2013/23707, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama