Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/30013 K.2013/28179

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanığın kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde

Doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasa ile 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

1- Suç tarihi itibariyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan mera vasıflı taşınmazın belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı, herhangi bir köy adına mera tahsis kaydı bulunup bulunmadığı kesin olarak saptanıp, ilgilisine göre köy tüzel kişiliği veya Belediye Başkanlığı da davadan haberdar edilerek, sonucuna göre 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişikliklerde gözetilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,