Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
8. Ceza Dairesi 2012/32014 E. , 2013/23943 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık tarafından tecavüz edildiği iddia olunan taşınmazın yargılamada- ki keşifte dinlenen yerel bilirkişi tarafından köye ait yayla sınırları içerisinde kaldığının, orman bilirkişisi raporunda ise köyün yaylası olduğunun belirtilmesine karşın, soruştur- mada alınan orman bilirkişisi raporunda, suça konu yerde 2/B uygulaması yapıldığı, Or- man İşletme Müdürlüğünün yazılarında suça konu yerin 2/B uygulamasıyla orman sınır- ları dışına çıkarıldığı, ancak kadastro mahkemesine yapılan itiraz neticesinde kesinleşme- diğinin bildirilmesi karşısında; mevcut çelişki giderilerek, suç tarihi itibariyle bu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, suç tarihinden sonra 2/B çalışmaları ile orman dışına çıkarılıp çıkarılmadığı, 2/B çalışmaları sonucu orman dışına çıkarılan yerlerin Hazine adına tapuya tescili gerektiğinden, bu yerin tapuda kayıtlı olup olmadığı, kayıtlı ise maliki ve taşınmazın nevi belirlenerek sonucuna göre 5841 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 154/1. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesi kapsamın- da orman sınırları dışına çıkarılarak, Hazine adına kesinleşen yerler yönünden 5841 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasındaki suçun oluşmayacağı- nın gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/32014, K. 2013/23943, 1 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama